Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2021


"Κάποιοι άνθρωποι δεν λογαριάζουν τα λεφτά τους,
μέχρι να τους τελειώσουν. 
Κάποιοι άλλοι κάνουν το ίδιο με τον χρόνο τους".

Βόλφγκανγκ Γκαίτε


"Ο χρόνος είναι δωρεάν, αλλά είναι ανεκτίμητος. 
Δεν σου ανήκει, αλλά μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις.
Δεν μπορείς να τον αποταμιεύσεις, αλλά μπορείς να τον ξοδέψεις.
Και από τη στιγμή που θα τον χάσεις, δεν μπορείς να τον πάρεις πίσω".

Harvey Mackay


"Η αδράνεια κάνει να περνούν αργά οι ώρες και γρήγορα τα χρόνια". 

CesarePavese


"Ξόδεψε τα λεφτά σου σε πράγματα,
 που μπορείς να αγοράσεις με λεφτά.
Ξόδεψε τον χρόνο σου σε πράγματα,
 που δεν μπορείς να αγοράσεις με λεφτά".

Haruki Murakami


"Αγροτόσπιτο και καστανιές στο Jas de Bouffan"

Πωλ Σεζάν


                    "Το Mont Sainte-Victoire από την Bellevue"

                     Πωλ Σεζάν


                    "Οι Μεγάλες Λουόμενες"

                    Πωλ Σεζάν


                    "Οι χαρτοπαίκτες"

                     Πωλ Σεζάν


                    "Καλάθι με μήλα"

                    Πωλ Σεζάν


"Αυτοπροσωπογραφία", Πωλ Σεζάν







Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2021


 "Η μη - βία προϋποθέτει διπλή πίστη: 
πίστη στον Θεό και πίστη στον άνθρωπο".

Μαχάτμα Γκάντι

"Το να μην μπορείς να πιστέψεις,
 είναι ένα είδος αναπηρίας".

Γιάννης Τσαρούχης


"Η λύπη κοιτάζει πίσω.
Ο φόβος κοιτάζει τριγύρω.
Η πίστη κοιτάζει ψηλά".

Ralph Waldo Emerson


"Όταν διψάς και σου φαίνεται ότι μπορείς να
πιεις όλη τη θάλασσα, αυτό είναι πίστη.
Όταν αρχίζεις να πίνεις και τελειώνεις
μετά από ένα - δυο ποτήρια, αυτό είναι η επιστήμη".


Άντον Τσέχωφ


        Γιάννης Τσαρούχης


         Γιάννης Τσαρούχης


         Γιάννης Τσαρούχης


Γιάννης Τσαρούχης


Γιάννης Τσαρούχης






Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2021



Αλκυονίδες μέρες

Αλκυονίδες μέρες ονομάζονται οι μέρες εκείνες του Ιανουαρίου, οι οποίες έχουν καλό καιρό και ηλιοφάνεια. Πρόκειται για αρχαία ελληνική ονομασία, που προέρχεται απ' τον Αριστοτέλη. Κάποιοι επιμένουν να αποδίδουν την διάρκειά τους σε διάστημα 14 αίθριων ημερών, από τις 15 Δεκεμβρίου έως 15 Φεβρουαρίου στην Ελλάδα, στην καρδιά του χειμώνα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως κάθε χρόνο υπάρχουν Aλκυονίδες ημέρες. Υπάρχουν και έτη που έλλειψαν τελείως.
Οι Αλκυονίδες μέρες έχουν πάρει την ονομασία τους από το ψαροπούλι Αλκυόνα, που κλωσσά τα αυγά του εκείνες τις ημέρες.


Το πουλί Αλκυόνα

Η Αλκυόνα, σύμφωνα με την παράδοση, 
είναι ένα πουλί που συμβολίζει τη γαλήνη, 
την προστασία και παύει τη θαλασσοταραχή.
Αν και αποδημητικό πουλί, δε φεύγει, αλλά έρχεται το φθινόπωρο, ενώ φεύγει αρχές Μαρτίου. Γεννά τα αυγά του στις σχισμές των βράχων της θάλασσας.
Σύμφωνα με ένα μεσαιωνικό μύθο, το χρώμα της Αλκυόνας στην αρχή ήταν γκρίζο, όταν όμως έγινε ο βιβλικός κατακλυσμός πέταξε ψηλά και το στήθος της έγινε κόκκινο απ' τον ήλιο, ενώ η ράχη της μπλε απ' το χρώμα του ουρανού.
Για τη συζυγική πίστη των Αλκυόνων αναφέρεται ότι όταν ο σύζυγος της Αλκυόνας γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει πια, τότε η θηλυκιά Αλκυόνα τον παίρνει στους ώμους της και τον μεταφέρει πάντοτε μαζί της, τον ταΐζει και τον περιποιείται ως το θάνατο.


Ο μύθος της Αλκυόνης

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αλκυόνη ήταν κόρη του Αιόλου, του θεού των ανέμων. Ζούσε στα ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της, τον Κήυκα, και αισθάνονταν τόσο πολύ αγαπημένοι και ευτυχισμένοι, ώστε παρομοίαζαν τους εαυτούς τους με το ζευγάρι των θεών, Δία και Ήρα. Για την ασέβειά τους, όμως, αυτή, ο Δίας οργίστηκε τόσο πολύ που μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο. Η Αλκυόνη, χωρίς να γνωρίζει τι είχε συμβεί, έτρεχε παντού τρελαμένη για να βρει τον αγαπημένο της σύζυγο. Οι θεοί του Ολύμπου τη λυπήθηκαν και τη μεταμόρφωσαν στο θαλασσοπούλι, την Αλκυόνα, που μοιάζει να ψάχνει στις θάλασσες για να βρει το χαμένο της σύζυγο.
Η δυστυχία, όμως, της Αλκυόνης δε σταμάτησε εδώ. Αντίθετα απ' τα άλλα πουλιά που γεννούσαν την άνοιξη, μες στην καλοκαιρία, η Αλκυόνα γεννούσε μες στη βαρυχειμωνιά, οπότε τα μανιασμένα κύματα της θάλασσας τής άρπαζαν τα αυγά ή τα νεογέννητα πουλάκια, κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά. Για άλλη μια φορά, οι θεοί του Ολύμπου τη λυπήθηκαν και ο Δίας πρόσταξε για 15 μέρες μες στο Γενάρη να κοπάζουν οι άνεμοι και ο ήλιος να ζεσταίνει τη φύση, ώστε να μπορέσει η Αλκυόνα να κλωσσήσει τα αυγά και τα πουλάκια να μπορέσουν να πετάξουν.

Οι Αλκυονίδες Μέρες ως μήνυμα αισιοδοξίας

Η φύση μας δείχνει ότι όλα είναι μια εναλλαγή καταστάσεων: καλών και κακών, καλοκαιρίας (καλοκαίρι) και κακοκαιρίας (χειμώνας), ζωής και θανάτου. Όλα αυτά μας δείχνουν ότι ζούμε σε ένα θαύμα που ονομάζουμε "ζωή". Οι Αλκυονίδες Μέρες, αν τις δούμε συμβολικά, μεταφέρουν ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα, ότι ακόμα και στη "βαρυχειμωνιά" θα υπάρχουν περιστάσεις που θα μας δίνουν δύναμη και θάρρος, όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, ώστε αισιόδοξοι πια να περιμένουμε την "καλοκαιρία" και τον ερχομό της "άνοιξης", κυριολεκτικά και μεταφορικά.




Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2021


                            Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.



          Ο Φλεβάρης κι αν χιονίσει, πάλι άνοιξη θ’ ανθίσει.


Σου πανε Φλεβάρη βρέξε και λησμόνησες να πάψεις.



  Ο Φλεβάρης αν θυμώσει, μες στο χιόνι θα μας χώσει.



Φλεβάρης, Κουτσοφλέβαρος

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση , ο Φεβρουάριος μαζί με τα άλλα αδέρφια του , τον Ιανουάριο και το Μάρτιο αποφάσισαν να ενώσουν το κρασί τους σε ένα βαρέλι καθώς η παραγωγή ήταν λιγοστή . Ο Φεβρουάριος όμως τρύπησε το βαρέλι από κάτω χωρίς να ρωτήσει τα αδέρφια του με αποτέλεσμα να πιει όλο το κρασί και να μεθύσει !
Γι’ αυτό πολλές φορές δεν ξέρει τι κάνει κι έχει

άστατο καιρό ... κι όπως λέει χαρακτηριστικά και η
παροιμία :
«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει , καλοκαίρι θα μυρίσει ! Μα αν τύχει και θυμώσει μες στο χιόνι θα μας χώσει ! »
Τα αδέρφια του για να τον τιμωρήσουν για αυτή τη συμπεριφορά , του πήραν ο καθένας από μια μέρα . Έτσι ο Φλεβάρης έγινε Κουτσοφλέβαρος κι έχει μονάχα 28 μέρες . Μόνο κάθε τέσσερα χρόνια παίρνει μία μέρα ακόμη και τότε η χρονιά είναι δίσεκτη. Πολλοί πιστεύουν ότι το δίσεκτο έτος φέρνει κακοτυχία κι έτσι οι άνθρωποι αποφεύγουν  να θεμελιώσουν σπίτια, να παντρευτούν ή να φυτέψουν αμπέλια.



Φεβρουάριος

Άνθη ανάκατα και χιόνι

Τις αμυγδαλιές φορτώνει.

Κούτσα κούτσα κατεβαίνει ,

όλη η πλάση τον προσμένει !

Μήνυμα πως δεν αργεί ,

φτάνει η Άνοιξη στη γη .

Στο γαλάζιο το στεφάνι ,

του ήλιου κάποια αχτίδα εφάνη .

Το 'παν και το λένε τόσοι ,

άνθρωποι με τόση γνώση :

«Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει ,

Καλοκαίρι θα μυρίσει ».


Ρένα Καρθαίου



Ανθισμένη αμυγδαλιά

Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
με τα χεράκια της
κι εγέμισ’ από άνθη η πλάτη
η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.
Κι εγέμισ’ από άνθη… 

Αχ, σαν την είδα χιονισμένη την τρελή
γλυκά τη φίλησα
της τίναξα όλα τ’ άνθη από την κεφαλή
κι έτσι της μίλησα:
Της τίναξα όλα τ’ άνθη…

Τρελή, σαν θες να φέρεις στα μαλλιά σου τη χιονιά
τι τόσο βιάζεσαι;
Μονάχη της θε να 
ρθει η βαρυχειμωνιά,
δεν το στοχάζεσαι;
Μονάχη της θε να ρθει… 

Του κάκου τότε θα θυμάσαι τα παλιά
τα παιχνιδάκια σου
σκυφτή γριούλα με τα κάτασπρα μαλλιά
και τα γυαλάκια σου.
Σκυφτή γριούλα…

Γεώργιος Δροσίνης






"Ανθισμένη αμυγδαλιά", Vincent van Gogh


                "Κλαδιά ανθισμένης αμυγδαλιάς",
              Vincent van Gogh


"Κλαδιά ανθισμένης αμυγδαλιάς σε ποτήρι",
Vincent van Gogh






Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2021


Il quartiere di Plaka, sotto l’ Acropoli

Il mio posto preferito per passeggiare, prendere un caffè ed incontrare unα miα amicα, è la zona di Plaka, sotto l’ Acropoli. Questo quartiere è molto antico, così come le sue strade, che hanno una lunga e grande storia, fin dai tempi antichi.
Ho visitato questo posto per la prima volta, quando ero una studentessa, al secondo anno del liceo. Il nostro filologo e il nostro professore di chimica, che amava moltissimo la letteratura, si erano accordati con il preside della nostra scuola ed insieme a due dipartimenti del secondo anno del liceo, ci accompagnarono a fare una passeggiata per i vicoli di Plaka.
Non dimenticherò mai questo giorno. Da allora, di solito vado a Plaka, almeno una volta al mese, mentre ci sono stati alcuni anni che andavo almeno una volta alla settimana a bere il mio caffè. Prendevo la mia rivista e ho apprezzato la tranquillità e la bellezza di questo quartiere tradizionale, che ricorda un’ isola, sebbene si trovi ad Atene.
Questo posto ha un’ energia positiva, un potere, un’ aura rinfrescante, che ti aiuta a continuare la tua vita con nuova forza, finché non ti stanchi e visiti di nuovo. Un po’ più in alto si trovano Anafiotika, le case che sono state costruite in stile isolano, dai lavoratori di Anafi, che si stabilirono nella zona nel  diciannovesimo secolo.
 La bellezza e la maestosità dell’ Acropoli si vedono dall’ alto, mentre guardi il cielo. La regione di Plaka, a causa della sua posizione e della sua storia, ha molti turisti, tutto l’ anno, ma più in estate. Ci sono molti negozi turistici in giro per i souvenir, ma anche per oggetti di uso quotidiano più utili, tanti piccoli e piacevoli caffè, taverne, ristoranti e teatri. Dalle sue stradine si può salire all’ Acropoli o raggiungere la cappella di Saint Dimitrios di Lumbardiaris e la collina di Philopappos.
Il quartiere di Plaka si trova molto vicino al centro di Atene ed è un luogo ideale per passeggiate, divertimento e intrattenimento. Le sue case tradizionali, in combinazione con i suoi monumenti antichi, i vicoli stretti e le strade di pietra, ti portano in un’ altra epoca, ti trasmettono pace, gioia e serenità e ti rilassano dall’ intensità e dal ritmo della vita quotidiana.

Anthoula P. Veziri








Τάκης Τλούπας (1920 - 2003) 👉  Τάκης Τλούπας - Βιογραφικό Ο Τάκης Τλούπας γεννήθηκε στη Λάρισα.  Γιος ξυλογλύπτη, μαθαίνει την τέχνη κοντά ...