Benvenuto marzo!

Καλώς ήρθες Μάρτη!

👉 I mesi
di Giovan Battista Basile

Οι μήνες,
του Giovan Battista Basile

Ένα παραμύθι από την Ιταλία

Ο Τσιάννε και ο Λίζε είναι δύο αδέλφια, ο ένας είναι πλούσιος και ο άλλος φτωχός: ο Λίζε, επειδή είναι φτωχός και δεν δέχεται καμία βοήθεια από τον πλούσιο αδελφό του, φεύγει μακριά και κάνει τόσο μεγάλη περιουσία που γίνεται ζάπλουτος. Ο άλλος, από φθόνο, αναζητά την ίδια τύχη, αλλά όλα του πηγαίνουν τόσο στραβά που δεν μπορεί να γλιτώσει από μια μεγάλη συμφορά χωρίς τη βοήθεια του αδελφού του.

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχαν δύο νεαρά αδέλφια που διέφεραν μεταξύ τους όσο η μέρα με τη νύχτα. Ο μεγαλύτερος, ο Τσιάννε, φιλάργυρος και εγωιστής, είχε καταφέρει να πλουτίσει υπερβολικά, ενώ ο μικρότερος, ο Λίζε, γενναιόδωρος και αλτρουιστής, είχε περιέλθει σε τέτοια φτώχεια που το πρωί δεν ήξερε τι θα έτρωγε το βράδυ. Παρόλα αυτά, ο Λίζε ήταν πάντα χαρούμενος και πρόθυμος να βοηθήσει τον πλησίον του, ενώ ο Τσιάννε, καχύποπτος με τους πάντες και δύσπιστος, υπέφερε από μια διαρκή κακοκεφιά.

Μια μέρα ο Λίζε σκέφτηκε: “Εδώ στο χωριό δεν πρόκειται να κάνω ποτέ την τύχη μου, και δεν μπορώ ούτε καν να ζητήσω από τον αδελφό μου να με βοηθήσει, γιατί θα του προξενούσα πολύ μεγάλη στεναχώρια. Είναι καλύτερα να φύγω. Είμαι νέος και έχω όρεξη για δουλειά˙ ο Ουρανός θα με βοηθήσει”.

Είπε και ελάλησε, και χωρίς να πάρει μαζί του ούτε ένα δισάκι, αφού δεν κατείχε τίποτα, πήρε τον πρώτο δρόμο που είδε μπροστά του και ξεκίνησε, ακολουθώντας τη μύτη του.

Διέσχισε διάφορες περιοχές, αλλά μάταια˙ η τύχη έμοιαζε να γυρίζει την πλάτη στον νεαρό, ο οποίος όμως δεν είχε χάσει τη συνηθισμένη του καλή διάθεση.

Ένα βράδυ ο Λίζε βρέθηκε εν μέσω μιας μανιασμένης καταιγίδας και σε μια στιγμή έγινε μούσκεμα ως το κόκαλο. Για καλή του τύχη, είδε στο βάθος το μικρό φως μιας αγροικίας όπου σίγουρα θα ήταν αναμμένη η φωτιά˙ πράγματι, την είδε να λαμπυρίζει μέσα από τα τζάμια. “Τουλάχιστον θα μπορέσω να στεγνώσω τα ρούχα μου”, σκέφτηκε με χαρά, έσπρωξε την πόρτα και μπήκε μέσα. Το πανδοχείο ήταν γεμάτο από δώδεκα ταξιδιώτες που κάθονταν σε κύκλο γύρω από το τζάκι, και δεν υπήρχε θέση γι’ αυτόν.

— Καλησπέρα σας, κύριοι, είπε με σεβασμό και κάθισε παράμερα για να μην ενοχλήσει. Οι δώδεκα χαρακτήρες γύρισαν όλοι μαζί να τον κοιτάξουν και, παρατηρώντας ότι έσταζαν νερά από παντού πάνω του, παραμέρισαν λίγο.

— Υπάρχει θέση και για σένα, είπε ευγενικά ένας από αυτούς. Έλα μπροστά και κάθισε εδώ μαζί μας. Ο Λίζε δεν περίμενε δεύτερη κουβέντα˙ έσυρε την καρέκλα του κοντά στη φλόγα και άπλωσε τα χέρια του στην ευχάριστη ζέστη. Καθώς ζεσταινόταν, κοίταζε τον ταξιδιώτη που καθόταν δίπλα του και παρατήρησε ότι ήταν ένας μάλλον νέος άνδρας, αλλά με όψη συνοφρυωμένη, σαν κάποιος να τον είχε δυσαρεστήσει.

— Σε πέτυχε η καταιγίδα, ε; είπε ο άγνωστος που καθόταν δίπλα του. Τι έχεις να πεις γι’ αυτόν τον παλιόκαιρο;

— Τι θέλετε να πω; αποκρίθηκε ο Λίζε.  Βρισκόμαστε στον μήνα Μάρτιο και είναι σωστό να βρέχει. Εμείς πάντα παραπονιόμαστε: για το καλοκαίρι επειδή κάνει ζέστη, για τον χειμώνα επειδή κάνει κρύο και για τις ενδιάμεσες εποχές επειδή είναι άστατες. Όμως ο Κύριος έπλασε τα πάντα σωστά, και το φταίξιμο είναι δικό μας που είμαστε αχάριστοι.

— Μα για τον μήνα Μάρτιο, επέμεινε ο άγνωστος, τι γνώμη έχεις; Μετά από μια μέρα με ήλιο ακολουθεί μια μέρα με χιόνι˙ φυσάει λίγο χλιαρό αεράκι και αμέσως μετά έρχεται ένας παγωμένος βοριάς. Έχουν δίκιο εκείνοι που τον αποκαλούν τρελό και τον απεχθάνονται.

— Ω, όχι! αναφώνησε ο Λίζε ζωηρά.  Φυσάει, ναι, αλλά ο άνεμος χρησιμεύει για να διώχνει τα σύννεφα και να καθαρίζει καλά τον ουρανό. Χιονίζει, ναι, αλλά κανείς δεν φοβάται, γιατί το μαρτιάτικο χιόνι έρχεται το βράδυ και φεύγει το πρωί. Και στο κάτω - κάτω, είναι ο μήνας που αναγγέλλει την άνοιξη: αρκεί μια μέρα λιακάδας για να γεμίσουν τα λιβάδια με λουλούδια.

Οι δώδεκα ταξιδιώτες είχαν ακούσει χαμογελώντας, και περισσότερο απ’ όλους χαμογελούσε ο νεαρός άγνωστος που καθόταν δίπλα στον Λίζε.

— Είσαι πραγματικά σοφός, φίλε μου! είπε ψάχνοντας στο δισάκι του και έβγαλε ένα ξύλινο σκαλιστό κουτάκι.  Δέξου το ως ενθύμιο από εμένα. Όταν θα έχεις ανάγκη από κάτι, άνοιξέ το και η επιθυμία σου θα πραγματοποιηθεί. Εμείς τώρα πρέπει να φύγουμε.

Και πράγματι, οι δώδεκα ταξιδιώτες σηκώθηκαν και βγήκαν από το πανδοχείο, ενώ ο Λίζε, έκπληκτος και άναυδος, τους ευχαριστούσε με όλη του την καρδιά. Βγήκε και αυτός και συνέχισε τον δρόμο του, αλλά ένιωθε εξαντλημένος από την κούραση.

“Τι να έχει άραγε εδώ μέσα;” αναρωτήθηκε ανοίγοντας το κουτάκι.  “Θα ήθελα να βρεθώ μέσα σε μια ωραία άμαξα επενδυμένη με βελούδο, την οποία να σέρνουν δύο άλογα”.

Μόλις είχε πει αυτά τα λόγια, και μέσα από το κουτάκι ξεπήδησε μια μικροσκοπική αμαξούλα επενδυμένη με κόκκινο βελούδο, η οποία αμέσως μεγάλωσε και έγινε μια αληθινή άμαξα που την έσερναν δύο ορμητικά άλογα. Ο Λίζε μπήκε μέσα πανευτυχής και συνέχισε το ταξίδι του. Καλπάζοντας και τρέχοντας, η άμαξα του Λίζε διένυσε μια μεγάλη απόσταση. Σε κάποιο σημείο ένιωσε μια μεγάλη πείνα˙ άνοιξε το κουτάκι και είπε: “Θα ήθελα ένα καλό γεύμα”. Και αμέσως, ένα τραπέζι μεγαλοπρεπώς στρωμένο και γεμάτο με εκλεκτά εδέσματα εμφανίστηκε μπροστά του. “Και τώρα θα ήθελα να κοιμηθώ”, κατέληξε, ακόμα έκπληκτος.

Και αμέσως, η άμαξα σταμάτησε μπροστά σε μια πολυτελή σκηνή από κόκκινο δαμασκηνί ύφασμα, όπου ήταν ετοιμασμένο ένα μαλακό κρεβάτι. Ο νεαρός κοιμήθηκε του καλού καιρού και το πρωί ξύπνησε φρέσκος και ξεκούραστος. “Την βρήκα κιόλας την τύχη μου”, συμπέρανε. “Δεν μου μένει παρά να γυρίσω σπίτι για να αγκαλιάσω ξανά τον αδελφό μου. Αλλά θέλω ρούχα αντάξια ενός βασιλιά”. Και αμέσως εμφανίστηκε μια μεγαλοπρεπής στολή, όλη από μαύρο ύφασμα με κίτρινη μάλλινη φόδρα, κεντημένη με χρυσό και ασήμι.

Έτσι ο Λίζε επέστρεψε στο σπίτι και παρουσιάστηκε στον αδελφό του, ο οποίος τον κοίταξε με το στόμα ανοιχτό.
— Πώς κατάφερες να γίνεις τόσο πλούσιος; ρώτησε αμέσως. Δείξε μου τον τρόπο και μένα.

Ο Λίζε δεν περίμενε δεύτερη κουβέντα: διηγήθηκε τη βραδιά που πέρασε στο πανδοχείο, τη συνάντηση με τους δώδεκα ταξιδιώτες και το δώρο που του είχαν κάνει. 

— Πρέπει να βγω για μια επείγουσα δουλειά, είπε ο Τσιάννε εκείνη τη στιγμή. Περίμενέ με εδώ.

Σέλωσε βιαστικά το άλογό του και έφυγε με ορμητικό καλπασμό προς το πανδοχείο της υπαίθρου. Έφτασε εκεί προς το βράδυ, αλλά στον δρόμο τον έπιασε μια σφοδρή καταιγίδα που τον έκανε μούσκεμα ως το κόκαλο. Γκρινιάζοντας γεμάτος κακοκεφιά, μπήκε στο πανδοχείο και είδε τους δώδεκα ταξιδιώτες καθισμένους κοντά στη φωτιά.

— Παραμερίστε λίγο, γιατί έχω κι εγώ το δικαίωμα να στεγνώσω, είπε απότομα. Ανάθεμα σε αυτόν τον καταραμένο μήνα Μάρτιο. Οι ταξιδιώτες τού έκαναν χώρο κοντά στη φωτιά, και ο νεαρός που καθόταν δίπλα του ρώτησε:

— Τι γνώμη έχεις για τον μήνα Μάρτιο;

— Ότι είναι τρελός! φώναξε ο Τσιάννε εξοργισμένος. Σήμερα έχει ήλιο και αύριο χιόνι˙ σήμερα έχει ζέστη που σκας και αύριο κρύο που παγώνεις. Θα ήμουν πολύ ευτυχισμένος αν ήταν δυνατόν να τον σβήσουν από το ημερολόγιο.

Οι δώδεκα ταξιδιώτες ήταν ακριβώς οι δώδεκα μήνες, και εκείνος που μιλούσε ήταν ο ίδιος ο μήνας Μάρτιος. Έψαξε στο δισάκι του και έβγαλε ένα μακρύ μπαστούνι.
— Δέξου το ως ενθύμιο από εμένα, είπε ευγενικά. Όταν διατάξεις: “Μπαστούνι, δώσ’ μου εκατό”, η επιθυμία σου θα πραγματοποιηθεί αμέσως.

“Εκατό σκούδα!*” σκέφτηκε ο Τσιάννε μέσα του, “Ζήτω!”. Οι ταξιδιώτες έφυγαν, και ο Τσιάννε βγήκε αμέσως μετά˙ πήδηξε στο άλογο και κάλπασε προς το σπίτι. Μόλις έφτασε σε μια ερημική τοποθεσία, σταμάτησε το άλογο και διέταξε το μπαστούνι: 

— Μπαστούνι, δώσ’ μου εκατό! Αμέσως το μπαστούνι άρχισε να του ρίχνει μια βροχή από ξυλιές, και μάταια ο Τσιάννε άρχισε να τρέχει για να ξεφύγει. Το μπαστούνι τον καταδίωκε και ούτε ένα χτύπημα δεν πήγαινε χαμένο. Τελικά, πονεμένος και γεμάτος καρούμπαλα, έφτασε στην πόρτα του σπιτιού του.

— Βοήθησέ με, αδελφέ μου! ικέτεψε. Αμέσως ο Λίζε άνοιξε το κουτάκι και διέταξε το μπαστούνι να σταματήσει. Επιτέλους το μπαστούνι σταμάτησε, και ο Τσιάννε μπόρεσε να πέσει στο κρεβάτι και να συνέλθει από τον φόβο και την κούραση.

— Αλίμονο, αλίμονο! Κλαψούριζε. Να το ωραίο δώρο που μου έκαναν οι φίλοι σου!
— Αυτή ήταν λοιπόν η επείγουσα δουλειά σου; ρώτησε ο Λίζε. Γιατί δεν μου είπες την αλήθεια; Θα σου είχα μάθει πώς να φερθείς. Και τι ανάγκη έχεις, στο κάτω - κάτω, από πλούτη; Έχουμε ήδη ένα κουτάκι: δεν φτάνει και για τους δύο;
Ακούγοντας αυτά τα λόγια, ο Τσιάννε τού ζήτησε συγγνώμη για την περασμένη του σκληρότητα και, αφού έκαναν μια συμφωνία σαν κι αυτές που κάνουν οι έμποροι για να κρατούν ψηλά τις τιμές, απόλαυσαν μαζί την καλοτυχία τους. Από τότε και στο εξής, ο Τσιάννε έλεγε καλά λόγια για το καθετί, όσο δυσάρεστο κι αν ήταν, γιατί “όποιος καεί με τον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι”.

* Σκούδα: παλαιότερα ιταλικά νομίσματα

Μετάφραση από τα ιταλικά,

Ανθούλα Π. Βεζύρη

Ανθούλα Π. Βεζύρη

 

👉 Le più belle frasi d'amore della letteratura

Οι ωραιότερες ερωτικές φράσεις της λογοτεχνίας

Η αγάπη είναι ένα πανανθρώπινο συναίσθημα, χωρίς χρόνο και χώρο, που τραγουδιέται από την αρχαιότητα σε κάθε μορφή του. Σε αυτό το άρθρο σκεφτήκαμε να συλλέξουμε μερικά από τα πιο όμορφα ερωτικά αποσπάσματα και φράσεις που γράφτηκαν από ποιητές και συγγραφείς του παρελθόντος και του σήμερα, για να τα διαβάσουμε, να τα ξαναδιαβάσουμε και γιατί όχι, να τα αφιερώσουμε σε αυτούς που αγαπάμε.

Φράσεις αγάπης: τα πιο όμορφα αποσπάσματα όλων των εποχών

Όπως είχε συμβεί με τα πιο ωραία αποφθέγματα για βιβλία όλων των εποχών, και αυτή τη φορά δεν ήταν εύκολο να κάνουμε μια επιλογή, αλλά στο τέλος εδώ είναι αυτά που για μας είναι τα πιο όμορφα ερωτικά αποσπάσματα όλων των εποχών, αυτά που μας έκαναν να ερωτευτούμε με την πρώτη ανάγνωση και που κάθε φορά μας συγκινούν και κάνουν την καρδιά μας να χαμογελά.

Πάλεψα μάταια. Δεν υπάρχει λύση. Δεν μπορώ να συγκρατήσω τα αισθήματά μου. Επιτρέψτε μου να σας πω με πόση λατρεία σας θαυμάζω και σας αγαπώ. Jane Austen

Σ’ αγαπώ τόσο πολύ γιατί όλο το σύμπαν συνωμότησε για να φτάσω σε σένα.
Paulo Coelho

Θέλω να της προσφέρω μια αγκαλιά, μια δυνατή, διαρκή, μέχρι να πονέσουν όλα. Στο τέλος θα είναι καλύτερα να πονάει το σώμα μου που τη θέλω, και όχι να πονάει η ψυχή μου για την απουσία της. Julio Cortázar

Η αγάπη δεν είναι να κοιτάει ο ένας τον άλλον. Είναι να κοιτάμε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση. Antoine de Saint-Exupéry

Τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής μας, δεν τα έχουμε ζήσει ακόμα. Και το πιο ωραίο πράγμα που θα ήθελα να σου πω δεν το έχω πει ακόμα.
Nazim Hikmet

Δεν καταφέρνω να σου πω πως κάθε φορά που σ’ αγκαλιάζω, νιώθω σαν στο σπίτι μου.
Ernest Hemingway

Και μετά περιμένουμε μάταια. Και ας το σκεφτούμε. Και να με θυμάσαι. Και να θυμάσαι ότι σε σκέφτομαι, ότι δεν το ξέρεις αλλά σε ζω κάθε μέρα, που γράφω για σένα. Και να θυμάσαι ότι η αναζήτηση και η σκέψη είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Και εγώ σε σκέφτομαι αλλά δεν σε ψάχνω. Charles Bukowski

Η αγάπη δεν δίνει τίποτα εκτός από τον εαυτό της και δεν παίρνει τίποτα εκτός από τον εαυτό της. Η αγάπη δεν κατέχει, ούτε θα ήθελε να την κατέχουν γιατί η αγάπη είναι αρκετή για την αγάπη.
Khalil Gibran

Το να είμαι μαζί σου ή να μην είμαι μαζί σου είναι το μέτρο του χρόνου μου.
Jorge Luis Borges

Σ’ αγαπώ, όχι για αυτό που είσαι, αλλά για αυτό που είμαι όταν είμαι μαζί σου.
Gabriel Garcia Márquez

Γνώριζε εκείνη και τον εαυτό του, γιατί στην πραγματικότητα δεν τον ήξερε ποτέ. Και εκείνη  γνώρισε αυτόν και τον εαυτό της, γιατί αν και πάντα ήξερε, ποτέ δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τον εαυτό της έτσι. Italo Calvino

Με ένα φιλί, θα μάθεις όλα όσα κρατήθηκαν στη σιωπή. Pablo Neruda

Υπάρχει ένα μέρος στον κόσμο όπου η καρδιά χτυπά γρήγορα, όπου μένεις με κομμένη την ανάσα από το πόσα συναισθήματα νιώθεις˙ όπου ο χρόνος σταματά και δεν έχεις πια ηλικία. Αυτό το μέρος είναι στην αγκαλιά σου όπου η καρδιά δεν γερνάει, ενώ το μυαλό δεν σταματά ποτέ να ονειρεύεται. Alda Merini

Αν μπορούσα να εισχωρήσω σε εσένα, όπως εσύ εισχωρείς σε εμένα.
Dante Alighieri

Ότι η αγάπη είναι τα πάντα, αυτό είναι το μόνο που ξέρουμε για την αγάπη.
Emily Dickinson

Ποτέ δεν θα μάθετε σε ποιο βαθμό η ψυχή μου είναι η δική σας.
Gabriele D’Annunzio

Ιερό είναι αν κάποιος αποφασίσει να μας βρει και μας βρίσκει σε ένα σημείο στο οποίο δεν έχουμε αφήσει ποτέ κανέναν άλλον να μας βρει.
Franco Arminio

Έμαθα ότι οι άνθρωποι μπορεί να ξεχάσουν αυτό που είπες / που έκανες, αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουν πώς τους έκανες να νιώσουν.
Maya Angelou

Τη νύχτα σε σκέφτομαι. Σε σκέφτομαι μέρα και νύχτα, και αναρωτιέμαι αν με σκέφτεσαι όταν σε σκέφτομαι.
Sesto Aurelio Properzio

Ίσως ο έρωτας μερικές φορές να μπορούσε να συνοψιστεί με αυτόν τον τρόπο: η επιθυμία να πεις τα πράγματα σε ένα μόνο άτομο.
Francoise Sagan

Υπάρχει κάτι που είναι μόνο για εμάς και όπου σε συναντώ πάντα, χωρίς καμιά προσπάθεια.
Albert Camus

Ήμασταν μαζί, όλο τον υπόλοιπο χρόνο τον ξέχασα. Walt Whitman

Αμφέβαλε αν τ’ άστρα είναι φωτιά, αμφέβαλε αν ο ήλιος κινείται, αμφέβαλε αν η αλήθεια είναι ψέμα, μα ποτέ μην αμφιβάλεις για την αγάπη μου.
William Shakespeare

Ένιωθα τις σκέψεις της να κυλούν ανάμεσα στα χέρια μου. Πολύ πριν συναντηθούμε, είχαμε δει τα ίδια όνειρα. Vladimir Nabokov

Η αγάπη εμποδίζει τον θάνατο. Η αγάπη είναι ζωή. Όλα, όλα όσα καταλαβαίνω, τα καταλαβαίνω μόνο επειδή αγαπώ. Μόνο αυτό είναι που κρατάει τα πάντα ενωμένα. Lev Tolstoj

Από όποια ύλη κι αν είναι φτιαγμένες οι ψυχές μας, η δική μου και η δική σου είναι φτιαγμένες από την ίδια. Emily Brontë

Τραντάζει την ψυχή μου ο Έρωτας, σαν άνεμος στο βουνό που ξεσπά πάνω στις βελανιδιές και μου λύνει τα μέλη και τα ταρακουνά, γλυκό, πικρό, ακατανίκητο φίδι. Saffo (Σαπφώ)

Μετάφραση από τα ιταλικά,

Ανθούλα Π. Βεζύρη

Ανθούλα Π. Βεζύρη

5 Οκτωβρίου -
Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών

Happy Teacher's Day!

👉 Le frasi più belle da dedicare agli insegnanti

👉 Salvatore Galeone

Οι πιο όμορφες φράσεις που

 αφιερώνονται στους δασκάλους

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Δασκάλων, ας ανακαλύψουμε μαζί μερικές από τις πιο όμορφες φράσεις που μπορούμε να αφιερώσουμε σε αυτά τα πολύ σημαντικά πρόσωπα για την ανάπτυξη της κοινωνίας.

Η 5η Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Δασκάλων, μια γιορτή που έχει καθιερωθεί για να τιμήσει μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του κοινωνικού μας πεδίου.

Στην πραγματικότητα, αυτό των δασκάλων δεν είναι μόνο ένα επάγγελμα, αλλά και ένας προορισμός που αναπτύσσει και αυτούς που το βιώνουν και αυτούς που το αποδέχονται.

Με την ευκαιρία μιας τέτοιας ειδικής επετείου, στην οποία καλούμαστε να σκεφτούμε την αξία των εκπαιδευτικών και για το πόσο ο καθένας από εμάς οφείλει σε όλους αυτούς που τον διαμόρφωσαν κατά τη διάρκεια της ζωής, ανακαλύπτουμε μερικές από τις σημαντικότερες φράσεις για να αφιερώσουμε στους εκπαιδευτικούς, ως έκφραση αναγνώρισης για τις δασκάλες και τους δασκάλους.

“Η επιλογή ενός νέου εξαρτάται από την κλίση του, αλλά και από την τύχη να συναντήσει έναν σπουδαίο δάσκαλο.”

Rita Levi Montalcini

“Ο αληθινός Δάσκαλος δεν κάνει ποτέ εξαρτώμενους τους μαθητές του˙τους βοηθά να είναι ανεξάρτητοι, να είναι ελεύθεροι. Ποτέ δεν τους δίνει ένα συγκεκριμένο πρότυπο ζωής˙ απλώς τους δίνει ενδείξεις για το πώς να φθάσουν άμεσα, από μόνοι τους, στο φως. Τους βοηθάει να είναι ο εαυτός τους, ποτέ δεν επιβάλλει την προσωπικότητά του στους μαθητές του.”

Osho

“Ένας δάσκαλος επιδρά για την αιωνιότητα. Ποτέ δεν μπορείς να πεις που θα σταματήσει η επιρροή του.”

Henry Brooks Adams

“Οι δάσκαλοι πρέπει να αγαπήσουν με ανθρωπολογική περιέργεια αυτή τη φυλή μαθητών που βρίσκουν κάθε πρωί μπροστά τους.”

Daniel Pennac

 

“Στον πατέρα μου οφείλω το ζην, αλλά

 στον δάσκαλό μου το ευ ζην.”

Μέγας Αλέξανδρος

“Κάθε μαθητής παίζει το μουσικό του όργανο, αλλά δεν υπάρχει τίποτα να κάνει. Το δύσκολο είναι να γνωρίζουμε καλά τους μουσικούς μας και να βρούμε αρμονία. Μια καλή τάξη δεν είναι ένα σύνταγμα που βαδίζει με ρυθμό, είναι μια ορχήστρα που παίζει την ίδια συμφωνία.”

Daniel Pennac

“Ο δάσκαλος είναι ο άνθρωπος στον οποίο ένας γονέας εμπιστεύεται το πιο πολύτιμο πράγμα που έχει το παιδί του: το μυαλό του. Τον εμπιστεύεται σε σένα για να τον μετατρέψεις σε ένα αντικείμενο σκέψης. Αλλά ο εκπαιδευτικός είναι επίσης ο άνθρωπος στον οποίο το κράτος εμπιστεύεται το πιο πολύτιμο πράγμα του: την κοινότητα των εγκεφάλων, έτσι ώστε να γίνει η χώρα του αύριο.”

Piero Angela

“Ένας δάσκαλος δεν

 διδάσκει˙εκπαιδεύει, εξυψώνει.”

Paolo Crepet

 

“Ο μέτριος δάσκαλος μιλάει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο εξαιρετικός δάσκαλος δείχνει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει.”

Σωκράτης

 

“Αυτός που είναι δάσκαλος στο σχολείο μπορεί να αλλάξει το πρόσωπο του κόσμου.”

Leibniz 

“Εάν θέλετε πραγματικά να μάθετε το μέλλον, μην ρωτήσετε έναν τεχνικό, έναν επιστήμονα ή έναν φυσικό. Όχι! Και μην ρωτάτε ούτε καν κάποιον που γράφει τον κωδικό λογισμικού. Εάν θέλετε να μάθετε ποια θα είναι η κοινωνία σε 20 χρόνια, ρωτήστε μία δασκάλα του σχολείου.”

Clifford Stoll

“Σε μια απολύτως ορθολογική κοινωνία, οι καλύτεροι από εμάς θα πρέπει να επιδιώκουν να γίνουν δάσκαλοι και οι υπόλοιποι θα πρέπει να προσαρμοστούν σε κάτι λιγότερο, επειδή η μετάδοση πολιτισμού από μια γενιά στην επόμενη θα πρέπει να είναι η υψηλότερη τιμή και η υψηλότερη ευθύνη που μπορεί να έχει ο καθένας.”

Lee Iacocca

“Όποιος τολμά να διδάξει δεν πρέπει ποτέ να σταματήσει να μαθαίνει.”

John Cotton Dana

“Οι ιδανικοί δάσκαλοι είναι εκείνοι που προσφέρουν τους εαυτούς τους ως γέφυρες προς τη γνώση και καλούν τους μαθητές τους να τους χρησιμοποιήσουν για να κάνουν τη διαδρομή, και στη συνέχεια, όταν η διαδρομή έχει ολοκληρωθεί, αποχωρούν ικανοποιημένοι, ενθαρρύνοντας τους μαθητές τους να φτιάξουν νέες γέφυρες.”

Νίκος Καζαντζάκης

“Δεν είσαι μόνο δάσκαλος, είσαι και άνθρωπος. Τα παιδιά ταυτίζονται με τον κόσμο, με τους ανθρώπους. Αντιθέτως, έχουν μεγάλη δυσκολία να ταυτιστούν με τους δασκάλους. Όταν αρχίζεις να συμπεριφέρεσαι ως δάσκαλος, σε έναν σταθερό ρόλο, εκπλήσσεσαι για το ότι λες πολλά πράγματα που δεν θα ήθελες ποτέ να πεις.”

Leo Buscaglia

Αστείες φράσεις για τους δασκάλους και τη διδασκαλία

Αν ψάχνετε για ένα αστείο ρητό για να αφιερώσετε στον δάσκαλό σας ή τη δασκάλα σας, εδώ είναι μερικές αστείες φράσεις.

“Οι καθηγητές είναι αυτοί που σε βοηθούν να λύσεις προβλήματα που δεν θα είχες ποτέ χωρίς αυτούς.”

Ανώνυμος

“Μόνο οι μέτριοι δάσκαλοι διδάσκουν αυτό που ξέρουν, γιατί οι καλοί διδάσκουν και αυτό που δεν ξέρουν. Οι καλύτεροι; Διδάσκουν αυτό που κανείς δεν θα μάθει ποτέ.”

Mauro Parrini

“Δεν έχουν όλοι οι υπερήρωες μανδύα. Μερικοί έχουν διδακτορικά πτυχία.”

Heidi McDonald

“Οι καλοί δάσκαλοι είναι εκείνοι που μπορούν να αντιμετωπίσουν τα νεαρά μυαλά χωρίς να χάσουν τα δικά τους.”

Ανώνυμος

“Οι καλοί δάσκαλοι είναι ακριβοί, αλλά οι κακοί κοστίζουν περισσότερο.”

Bob Talbert

“Ο γιατρός σώζει ζωές, ο δάσκαλος σώζει μυαλά.”

                                         Fabrizio Caramagna

“Οι δάσκαλοι παίρνουν περίπου 500 αποφάσεις καθημερινά σχετικά με τη διαχείριση της πραγματικότητας της τάξης. Η δουλειά τους είναι δεύτερη σε πολυπλοκότητα και στρες μετά τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας.”

Fredric Jones

Μετάφραση από τα ιταλικά,
Ανθούλα Π. Βεζύρη

Ανθούλα Π. Βεζύρη